In Antwerpen verschijnt in 1526 voor het eerst in de Nederlanden een complete bijbelvertaling, gedrukt door Jacob van Liesvelt. Een bijzonder aspect van deze Bijbel is dat het de eerste reformatorische bijbelvertaling in de Nederlanden is, die voor zover mogelijk was gebaseerd op Luthers bijbelvertaling. Van diens hand verschijnt het Nieuwe Testament in september 1522; een tweede druk volgt in december van dat jaar. Vanaf 1523 wordt door Luther het Oude Testament vertaald, maar dat is nog niet voltooid in 1526.
In de Liesveltbijbel berust de tekst van het Nieuwe Testament geheel op Luthers uitgave uit december 1522, voor het Oude Testament wordt in de eerste druk gebruikgemaakt van de gedeelten van Luthers Oude Testament die al klaar zijn én van de Vulgata en van andere vertalingen. Van deze bijbel verschijnen zes drukken; in de editie van 1532 worden in het Oude Testament nieuwe vertalingen van Luther toegevoegd. Daarna brengt Liesvelt nauwelijks wijzigingen aan in zijn edities. De laatste en zesde druk verschijnt in 1542. Wegens het plaatsen van steeds meer reformatorische aantekeningen wordt Liesvelt in 1545 gearresteerd en ter dood veroordeeld.
