De Rijksdag te Augsburg wordt gehouden. Voor het eerst sinds negen jaar is keizer Karel V weer in de gelegenheid een rijksdag bij te wonen. Hij wil van elke protestantse groepering de geloofsopvatting horen. Hij streeft ernaar de eenheid in zijn rijk te behouden. Uit alle delen van zijn rijk zijn afgevaardigden op komen dagen; Melanchthon namens Saksen. Luther verblijft op de Coburg, maar staat in voortdurende correspondentie met zijn medestanders die wel aanwezig zijn.
Melanchthon schrijft voor deze gelegenheid de Confessio Augustana, een belijdenis in 28 artikelen, die namens zeven protestantse vorsten en twee stadsregeringen in zijn geheel aan de keizer wordt voorgelezen. Het is een verzoenend stuk, een gulden middenweg. Johann Eck schrijft echter een weerlegging, waarna Melanchthon zijn Apologie schrijft.
Vier vrije rijkssteden in Zuid-Duitsland, Straatsburg, Konstanz, Lindau en Memmingen, bieden hun eigen, door Bucer en Capito opgestelde, belijdenis aan: de Confessio Tetrapolitana.
Ook Zwingli schrijft voor deze rijksdag een belijdenis: Fidei Rratio.
Er is dus geen sprake van confessionele eenheid binnen het protestantse kamp. Uiteindelijk worden de protestanten in het ongelijk gesteld en hun belijdenissen als ketters beschouwd. Het Edict van Worms van 1521 (met de rijksban over Luther) wordt vernieuwd. Om de uitvoering van dit besluit tegen te gaan, sluiten de protestantse vorsten in 1531 het Schmalkaldisch Verbond.
