Menso Alting (1541-1612), geboren in Eelde, reformatorisch predikant in de Noordelijke Nederlanden en Emden. Tijdens zijn studie in Duitsland gaat hij over tot de Reformatie. Na eerst in Drenthe en de stad Groningen te hebben gepreekt vlucht hij (vanwege de vervolgingen) in 1567 naar Duitsland. Uiteindelijk komt hij terecht in Emden. In die tijd bestaat ongeveer de helft van de bevolking uit protestantse vluchtelingen uit de Nederlanden.
In 1575 wordt hij benoemd tot predikant in Emden; tevens houdt hij zich bezig met het stadsbestuur. Onder zijn leiding breekt het calvinisme door in Emden. In 1594 haalt stadhouder Willem Lodewijk van Friesland hem terug naar het pas bevrijde Groningen en Denthe. Hier komt Menso Alting aan zijn bijnaam ‘de kerkhervormer van Drenthe’.
Eens gebruikt hij een hunebed als kansel voor zijn hagenpreek. Die plek draagt nu de naam ‘de Papeloze kerk’.
