Guido de Brès (1522-1567), predikant en de (belangrijkste) opsteller van de Nederlandse Geloofsbelijdenis, sterft in Valencienees de marteldood. Hij is een belangrijk apologeet (d.i. verdediger) van de gereformeerde godsdienst.
Geboren in 1522 te Mons (Bergen in Henegouwen) komt hij als jonge glasschilder in Mons in aanraking met de Bijbel en met geschriften van reformatoren. Op de leeftijd van ongeveer 25 jaar breekt hij met de rooms-katholieke kerk. Hij moet vluchten naar Engeland, waar hij kennis maakt met de Nederlandse vluchtelingengemeenten aldaar, waar mannen als Marten Micron en Johannes a Lasco aan verbonden zijn. De Brès is de auteur van het vaak herdrukte werk: Le Baston de la foy chrestienne (d.i. De staf van het christelijk geloof), 1555. Tot 1601 wordt het 16 keer herdrukt.
Vanaf 1552 is De Brès weer terug in de Zuidelijke Nederlanden en trekt rond om te preken, met Lille (Rijssel) als standplaats. Hier bloeit een huisgemeente onder zijn leiding op; samen met andere huisgemeenten vormen zij de eerste groep van kruisgemeenten in de Zuidelijke Nederlanden. Door nieuwe vervolgingen vlucht De Brès naar Duitsland en Zwitserland. Hij studeert enige tijd in Genève. Hij keert terug naar zijn vaderland en trouwt daar omstreeks 1558.
In Doornik stelt hij de Confession de Foi op (de Nederlandse Geloofsbelijdenis, NGB) en in de nacht van 1 op 2 november 1561 werpt hij (of een medewerker) de door hem geschreven NGB over de muur van het kasteel te Doornik, waar de gouverneur van het gewest Doornik woont.. Daarna is Guido de Brès nergens meer veilig. Hij werkt als predikant te Antwerpen en later te Valenciennes. Hij schrijft een apologetisch getint boek tegen de wederdopers.
Uiteindelijk wordt hij op zijn vlucht gearresteerd in de omgeving van de reformatorische stad Valenciennes, nadat deze al drie maanden belegerde stad zich overgeeft aan het Spaanse leger. Na lange verhoren en intense gesprekken met rooms-katholieke autoriteiten wordt De Brès in de vroege morgen van 31 mei 1567, samen met zijn collega Pérégrin de la Grange, opgehangen.
