Engel Willemszoon de Merle (Latijn: Angelus Merula), geboren in Den Briel in 1487, wordt priester in 1511 en dient als pastoor, eerst in Den Briel, later in het nabijgelegen Heenvliet. Door bestudering van diverse kerkvader en van de werken van Luther en Bucer komt hij steeds dichter bij de reformatie te staan. Na een eerste ketteronderzoek in 1533 (dat te weinig oplevert) duurt het twintig jaar voor hij als pastoor van Heenvliet wordt gearresteerd en in Den Haag verhoord door inquisiteur Ruard Tapper.
Voor Merula is het geloof in de Bijbel voldoende, ook het onderhouden van de twee in de Bijbel genoemde sacramenten. Sterk is zijn afkeer van de heiligenverering. Hij geeft toe dat hij niet de leer van de rooms-katholieke kerk volgt; hij toont daarover berouw. Maar daarvan komt hij terug en dan wordt hij ter dood veroordeeld, in Bergen (Henegouwen). Tijdens zijn laatste gebed voor de brandstapel wordt hij onwel en zakt dood in elkaar. Zijn lichaam is daarna alsnog verbrand, 26 juli 1557.
