Nadat de Dordtse Synode (1618/19) opdracht had gegeven tot nieuwe vertaling van de gehele Bijbel, komt deze in 1637 gereed. Als vertalers hebben de volgende gereformeerde theologen eraan gewerkt: voor het Oude Testament: ds. Willem Baudartius, ds. Johannes Bogerman (in 1633 benoemd tot hoogleraar te Franeker), ds. Gerson Bucerus; voor het Nieuwe Testament ds. Festus Hommius, ds. Jacobus Rolandus en prof. Antonius Walaeus. Als revisoren (herzieners) werden 17 theologen aangesteld, afkomstig uit alle gewesten. Op 17 september 1637 werd door een delegatie van drie vertalers het eerste exemplaar van de nieuwe Bijbel aangeboden aan de Staten-Generaal.
Deze Bijbel werd niet alleen in de Gereformeerde Kerken gebruikt, maar ook in andere kerkgenootschappen. Ze heeft grote invloed uitgeoefend op de Nederlandse taal. In een aantal protestantse kerken wordt de Statenvertaling nog steeds gebruikt. De Statenbijbel heeft veel invloed op de Nederlandse taal. De aanduiding ‘Staten’ komt van de Staten-Generaal, die als protestantse overheid het project financiert en aan wie de eerste editie wordt aangeboden.
