Johannes Eck (1486-1543), katholiek theoloog en scherp tegenstander van Luther. Zijn eigenlijke naam is Maier, maar hij komt uit het plaatsje Eck en wordt daarom zo genoemd. Hij is priester en doceert aan de universiteit van Freiburg (im Breisgau) en later die van Ingolstadt, dat een bolwerk van de contrareformatie zou worden. Eck heeft veel kennis, een sterk geheugen en kan goed debatteren. Hij voert felle oppositie tegen de standpunten van Luther. In 1519 vindt het dispuut van Leipzig plaats, waar Karlstadt, Luther en Eck onder andere debatteerden over het primaatschap van de paus. Luther is erop aangesproken dat hij hierin net zo denkt als Wycliffe en Hus. Namens de paus excommuniceert Eck Luther uiteindelijk. Eck is van 1519-1540 hoogleraar te Ingolstadt en dient daar tegelijk als stadsprediker. Op wens van de Beierse hertog publiceert Eck een vertaling van de Bijbel in een Duits dialect. Hij overlijdt in 1543 in Ingolstadt.
Van zijn geschriften is vooral bekend zijn boekje Enchiridion locorum communium, opgesteld tegen Melanchthons Loci communes. Eck is niet populair in Duitsland, vooral door zijn sterke oriëntatie op de wil van de paus (die in het verre Rome zetelt).
Johan Eck is bij de Duitse bevolking zo impopulair dat hij meerdere keren moet vluchten voor een woedend publiek als hij weer eens een proclamatie tegen Luther had uitgesproken.
