Ignatius de Loyola (1491-1556) is een Spaans-Baskische edelman die in het leger van Karel V dient. Hij maakt tijdens een langdurig ziekbed (als gevolg van ernstige oorlogsverwondingen in 1521) een ingrijpende bekering mee, waarna hij pelgrim, priester en kluizenaar wordt. Hij schrijft Geestelijke oefeningen, waaruit zijn mystieke begaafdheid en psychologische inzicht blijken. Hij sticht in 1534 te Parijs (Montmartre) met een groep van zes vrienden de orde van de Jezuïeten, de Societas Jesu, die hij zestien jaar leidt. De paus erkent de orde in 1540.
Ignatius neemt actief deel aan de contrareformatie in Europa door invloed vorsten via hun biechtvaders, door onderwijs en wetenschap te stimuleren. Hij bevordert ook de zending in veraf gelegen landen. Zo wordt Paraguay wel een Jezuïetenstaat genoemd. Binnen de rooms-katholieke kerk is Ignatius heilig verklaard in 1622.
Volgens Ignatius moet men bij de zending/missie proberen aan te sluiten bij de plaatselijke belangstelling en beleving. In Azië hebben jezuïeten bijvoorbeeld ... Lees verder
