Philippus Melanchthon (21 jaar) komt naar de universiteit van Wittenberg om er hoogleraar te worden op de nieuwe leerstoel Grieks. Daarop begint een hechte vriendschap met Luther. Als filoloog (taalkundige) helpt hij Luther met zijn vertaling van de Bijbel in de Duitse volkstaal. Een belangrijk werk van Melanchthon is de Augsburgse Confessie (1530), de geloofsbelijdenis van de lutheranen in Duitsland. Zijn Loci communes is een eerste in het Latijn geschreven protestantse geloofsleer. Melanchthon ontwikkelt zich tot echte onderwijsman voor Duitsland en sticht scholen en ontwerpt opleidingen. Het door hem bedachte schoolsysteem is humanistisch van aard, d.w.z. er ligt veel nadruk op grondige kennis van de klassieke talen. Vanwege dit werk wordt hij wel de ‘Praeceptor Germaniae’, d.w.z. ‘de opvoeder van Duitsland’ genoemd. Ook voor de organisatie van de kerk is Melanchthon van grote betekenis. Zo heeft hij veel aandacht voor de visitatie van kerken (d.i. het bezoeken van plaatselijke kerken om de toestand te bezien en te adviseren en desnoods ingrijpen bij misstanden). Melanchthon neemt deel aan veel godsdienstgesprekken alle die tot doel hebben het herstel van de eenheid der kerk, wat overigens niet is gelukt.
De vriendschap tussen Luther en Melanchthon is een bijzondere. Vaak wanhoopt Luther aan zijn vriend wegens zijn toegevendheid en moedeloosheid. Lees verder
