In 1520 publiceert Luther drie belangrijke, programmatische, reformatorische geschriften:
- Aan de christelijke adel van Duitsland over de verbetering van de christelijke natie: hierin roept Luther de keizer en de christelijke adel om mee te werken aan het afbreken van drie muren die de kerk opgeworpen had: 1) het onderscheid tussen geestelijken en leken, waarbij de geestelijken grote voorrechten bezitten; 2) de bevoegdheid van de Paus en zijn geestelijken dat zij alleen de Bijbel mogen uitleggen; en daarbij vertonen zij een wereldse levensstijl die beheerst wordt door politieke belangen; 3) de opvatting dat alleen de paus macht heeft om concilies samen te roepen, waarbij hij dan boven het concilie staat; hieruit vloeien veel misstanden voort die de kerk verwoesten. Dit boekje is alleen al in 1520 14 keer herdrukt.
- Over de Babylonische gevangenschap van de kerk: dit gaat over de zeven sacramenten; Luther wijst onder andere de katholieke avondmaalsleer af, de leek mag de drinkbeker niet onthouden worden; Luther houdt slechts twee sacramenten over; de rest is santenkraam. L:uther houdt wel grote waardering voor de biecht als pastorale zorg.
- Over de vrijheid van een Christenmens: hierin wordt het levensideaal van de christen getekend: door het geloof in Christus is hij een volkomen vrij mens en niemands onderdaan. Tegelijk is hij als christen een gewillig dienaar en aller onderdaan. Luther legt de woorden van 1 Kor. 9 uit, waarin benadrukt wordt dat een christen niet voor zichzelf leeft.
