Religieus radicalisme in Wittenberg

Religieus radicalisme in Wittenberg

Vorige Volgende

Gebruik de rewind-forward knop om door de tijdlijn te scrollen.

Luther voelt zich in het voorjaar van 1522 genoodzaakt terug te keren naar Wittenberg omdat daar radicale leiders, zoals Karlstadt en de ‘Zwickauer profeten’ (drie lekenpredikers: Nikolaus Storch, Thomas Drechsel en Marcus Stübner), de boventoon zijn gaan voeren. Dat blijkt o.a. uiteen meer vijandige houding tegenover de rooms-katholieke kerk, verwerping van de kinderdoop, miskenning van het ambt, en allerlei vormen van subjectivisme (of: eigenzinnig denken – los van het Woord van God, waarbij men afgaat op ‘innerlijke verlichting’ door de Geest), wat een gevaar voor een ordelijk verloop van de reformatie betekende. Luthers komst – hij houdt zijn befaamd geworden Invocavitpreken (8 in totaal) – bewerkstelligt, uitgaande van het geschreven Woord van God, een herstel van de oorspronkelijke reformatiegeest, waarin de nadruk ligt op de doorwerking van het Woord van God. Iets wat (de jonge) Melanchthon zonder Luther niet goed was gelukt.

Selecteren

Geef de volgende types weer